Sleutelmoment

Ik grijp de keramieken deurknop en val de galerij binnen. Of hij het verhaal achter de sleutel kent? Wie de vintage deurgreep ontwierp weet hij niet, maar het was er in de jaren 70 een slotenmaker en brandkastenzaak. En voordien een tabaksfabriekje. Zo gepassioneerd als ik ben om de geschiedenis van het pand te ontdekken, is Wouter om er over te vertellen. Ik volg hem van kelder tot zolder, terwijl ik vraag naar zijn sleutelmomenten.

“De makelaar steekt de sleutel in de deur en ik voel en ruik dat het de match van mijn leven is. Weet ge dat dit pand in de 16e eeuw voor mij gebouwd is?”

Wouter De Bruycker, kunstliefhebber en zeebonk
Aangespoeld
Wouter De Bruycker komt uit een artistieke familie en hield altijd al van kunst, maar zijn eerste galerij opende hij pas 20 jaar geleden. Hij vaarde als jonge man de vrijheid tegemoet. Van lichtmatroos tot kapitein op de lange omvaart “beyond time and history”. Toen hij na 15 jaar maritiem leven aan wal kwam, vloeiden zijn twee passies samen. Hij werd expert in schadeclaims van maritiem transport. En startte een kunstgalerij. Eerst in Gent, later in Antwerpen én Brussel.
Steden trekken hem aan, maar de blik op de horizon heeft hij ook nodig. Antwerpen heeft beide. Een pand uit de 16e eeuw in de stad aan de stroom trok zijn aandacht in coronatijd. De ziel van de zee huist in de Lange Koepoortstraat. En die geur… “Ik was al bij de voordeur verkocht!” De volledige renovatie van het voormalig atelier en gildenhuis van de zilversmeden deed tabaksfabrikant Somers in de jaren 30. Die brachten ook de goed bewaarde Art Deco-glasramen in de gevel aan. Wouter friste het verwaarloosde pand op en maakte het klaar om kunstenaars te ontvangen.
Licht en warmte op de gastvrije gelijkvloerse verdieping en de mezzanine, verkoeling en verstilling in het keldergewelf. Een “white cube gallery” is niet zijn ding, hij wil dat de kunstenaars met hem en de galerij resoneren. Hij gaat voor de mensen achter het verhaal, voor kunst op mensenmaat. Ze exposeren graag bij hem. Wouter kiest ze dan ook uit op gevoel, en dat kan voor hun installaties, keramiek, beeldende kunst, videokunst, foto’s of schilderijen zijn. In de recente expo hoorde je muziek tussen de zaden en noten en zag je vuur en wind, gestild op canvas.
Ik kijk al uit naar het najaar. Dan richt Wouter De Bruycker zijn blik op glaskunst. Ik hoop tegen dan ook de ontwerper van de keramieken deurgreep te kennen. Maar een sleutel is niet nodig, ik weet dat zijn deur altijd open staat.

Plaats een reactie